Is Minic Geanúil Gránna!





Daltai.gif The Daltaí Shop Forums Grammar Phrases Proverbs Games News Classes Events Articles Search

Ní raibh i mBreandán Ó Beacháin (Brendan Beahan) ach buachaill sé bliana deag d'aois nuair a chéad cuireadh i bpriosún é, i Learphoill Shasana. Fuarathas mianach pléascáin ina sheilbh i dteach lóistín in Everton. Tugadh YPs (Young Prisoners) ortha agus bhíodh sciathán fé leith aca ag an am.

Breis is deich mbliana feichead ó shoin, scríobh Breandán alt ag cur síos ar eachtra a bhain dó nuair a bhí sé istig agus táim-se anois chun cnámha an scéil sin a thabhairt dhaoibh. Na focail atá idir lúibíní is le Breandán iad.

"Tráthnóna amháin bhí mé fhéin agus YP eile darbh ainm Reggie Meyers ag ní an urláir i "C wing," agus muid sásta go leor leis an gcion oibre bhí á dhéanamh againn. Mar bhí rial an tost daingean i bPríosún Learphoill. Dá bhfaighfí ag caint thú, fiú amháin ag cogarnaíl, gheobhfá trí lá in Uimhir a hAon ar uisce agus arán, go siúráilte."

"Bhíomar ag obair le huisce fuar, agus ar lámha dubh-ghorm leis an fhuacht, ach bhíomar comh sásta is dá mbeimís cois teine, mar bhíomar in ann cainnt a dhéanamh gan éinne ag cur isteach orainn. Bhíomar ag cogarnaíl is ag gáire mar is dual do dhaoine óga, go dtí gur chualamar coiscéim taobh thiar dinn."

"Bhuel, a bhuachaillí, adúirt an guth seo. D'fhéachamar suas, agus níorbh duine des' na "screws" bhí ann cor ar bith, ach sean-fhear cneasta a bhí ag caitheamh éadaigh dhubha agus a raibh gáire beag lách ar a aghaidh aige. "Evening sir," adeir Reggie leis. "Evening boys" adeir an sean-fhear.

"Ní dúirt mise tada mar ba shean eolas dom an t-am sin, i dtaobh oifigigh príosúin agus príosúnaigh fhéin nárbh áil leo an blas Éireannach." Do chuir an sean-fhear cuile shórt ceiste ar Reggie agus mhol sé dhó litir a scríobh abhaile gach seachtain. Ansan thosnuigh sé ar Bhreandán a cheistú.

"Anois cad as duit fhéin a bhuachaill?" As Éirinn mé a dhuine uasail" agus mé an-amhrasach faoin fhaid a leanfadh ár gcaradas nuair a chloisfeadh sé sin. Ach níorbh amhlaidh dó. "An eadh" adeir sé go sásta, "Bhfuil fhios agat Baile Atha Cliath?" "Is Bleá Cliathach mé, a dhuine uasail." "Bhuel, bhuel, an bhfuil fhios agat Neary's i Chatham Streed?" "Tá " arsa mise. "Is maith liomsa Baile Atha Cliath agus is minic a bhíos thall ansan ar ghnó."

Lean an duine uasal á gceistiú ar fead tamaill agus ansan thóg sé mála milseán amach as a phóca agus thairg sé dóibh iad. "Thógamar cúpla ceann agus ghabhamar buíochas leis." "Slán leat " arsa mise díreach ins na focail sin, mar cheap mé nár mhiste leis beannacht Gaeilge nuair bhí sé chomh ceanúil sin ar Éirinn agus a muintir.

"Bhuel, cén sort cruinniú máthar atá ar siúl anseo?" arsa an screw go fíochmhar. "Is cén sórt bídh atá á chogaint agaibh?" "Cá bhfuair sibh é? " Níl ann ach cúpla "acid drops" a thug sean-fhear deas dúinn," arsa Reggie. Ghlaoidh sé ar "screw" eile agus dúirt. "Fuaireadar milseáin ó shean-fhear deas, "acid drops a fuair siad uaidh".

"M'anam " arsa an duine eile, "go bhfaighidh siad "drop" eile uaidh, muna n-athraíonn siad a gcuid béasa."

Is é bhí ann dáiríre ná Uilliam Pierropoint an crochadóir.

Le Barra Ó Donnabháin.



Back to ARTICLES Index

©Daltaí na Gaeilge